Ξαναδιαβάζοντας την πυραμίδα των αναγκών του Maslow στην εποχή του COVID-19

Μέσα στην παρατεταμένη οικονομική κρίση που ζήσαμε τα τελευταία 10 χρόνια και με την ακόμη μεγαλύτερη κρίση που ζούμε αυτήν την περίοδο με την πανδημία του covid-19, που έχει καθηλώσει την παγκόσμια οικονομία, αλλά και επανακαθόρισε τις σχέσεις και τις προτεραιότητές μας σαν ανθρώπων και κοινωνιών, μια ανάγνωση της πυραμίδας των αναγκών του Maslow είναι ιδιαίτερα διδακτική και επίκαιρη.

Σύμφωνα με τον A.Maslow οι ανάγκες των ανθρώπων κατατάσσονται σε 5 διαφορετικά επίπεδα τα οποία αναπτύσσονται με την μορφή πυραμίδας και με το χαρακτηριστικό ότι ανάλογα με την φάση στην οποία βρίσκεται η ζωή μας μετακινούμαστε ανεβαίνοντας ή κατεβαίνοντας σε αυτά. Βάση της πυραμίδας των αναγκών του Maslow είναι οι βιολογικές ή φυσικές ανάγκες των ανθρώπων. Οι ανάγκες δηλαδή που σχετίζονται με την βιολογική του επιβίωση. Ακολουθούν οι ανάγκες ασφάλειας που σχετίζονται με την γενικότερη ασφάλεια που έχει ένας άνθρωπος και πως αυτή εξασφαλίζεται στην ζωή του. Στο επόμενο επίπεδο βρίσκονται οι κοινωνικές ανάγκες δηλαδή οι ανάγκες που σχετίζονται με την ένταξη των ανθρώπων σε μια κοινωνία. Οι ανάγκες αυτοεκτίμησης που σχετίζονται με την αναγνώριση και την αποδοχή από τα άλλα μέλη και τέλος στο ανώτερο επίπεδο βρίσκονται οι ανάγκες αυτοπραγμάτωσης ή αυτοολοκλήρωσης που σχετίζονται με την ατομική πληρότητα του καθενός, η ικανοποίηση δηλαδή που απολαμβάνει κανείς μέσα από την προσωπική του ολοκλήρωση. Όλες αυτές οι ανάγκες αποτελούν ισχυρά κίνητρα ώστε οι άνθρωποι να δρουν και να ικανοποιούν το ελάχιστο σε κάθε επίπεδο αναγκών. Ο Maslow πίστευε ότι όταν μια ανάγκη είναι ανικανοποίητη σε ελάχιστο επίπεδο μόνο τότε θα αποτελέσει κίνητρο για τον καθένα μας να δράσουμε ώστε να την ικανοποιήσουμε (π.χ. θα αγοράσουμε τρόφιμα όταν διαπιστώσουμε έλλειψη, όταν πεινάσουμε).

Ρητά και Αποφθέγματα – Περί χρόνου και Αναβλητικότητας

Στο τελείωμα μιας χρονιάς και πριν την αρχή μιας νέας τόσα πολλά όνειρα και τόσες πολλές επιδιώξεις που δεν πραγματοποιήθηκαν. Άραγε ποιος είναι ο υπεύθυνος γι’ αυτό;

Είμαστε όλοι μας εγκλωβισμένοι σε ένα αέναο κυνήγι στόχων , επιδιώξεων, ονείρων αλλά και προσγειωμένοι στην σκληρή πραγματικότητα η οποία μέσα από τις δυσκολίες αλλά και τα προβλήματα της καθημερινότητας μας εμποδίζει να προχωρήσουμε και να προσπαθήσουμε να πετύχουμε τον στόχο μας. Ο χρόνος είναι αμείλικτος και δεν δικαιολογεί κωλυσιεργίες, δεν δικαιολογεί καθυστερήσεις και δεν δικαιολογεί αναποφασιστικότητες. Για όλους έχει ακριβώς την ίδια διάρκεια η μέρα όμως κάποιοι προλαβαίνουν να κάνουν τόσα πολλά πράγματα σε αυτήν! Είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων η αναβλητικότητα

Είναι Ευλογία να είσαι ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Πλησιάζοντας η εξεταστική περίοδος και λίγο πριν το τέλος ακόμη μιας ενδιαφέρουσας σεζόν ένας καλός φίλος και συνάδερφος μου έστειλε το παρακάτω μήνυμα.. Δεν ξέρω τον συγγραφέα του για να τον μνημονεύσω, ξέρω πολύ καλά όμως ότι ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ κάθε λέξη του κειμένου που ακολουθεί.. ΝΑΙ είναι ευλογία να είσαι καθηγητής ανεξάρτητα από ποια βαθμίδα και από ποιο μετερίζι ασκείς το λειτούργημα αυτό..

Ίσως πάνε πολλά χρόνια από τότε που κάποιος σε πήρε απ’ το χέρι και σε οδήγησε στο πρώτο σου σχολείο μα ακόμα ορκίζεσαι πως μπορείς να νιώσεις εκείνη τη γλυκιά αγωνία μπροστά στο άγνωστο που σου έσφιγγε το στομάχι. Τα χρόνια πέρασαν, το Δημοτικό έγινε Γυμνάσιο, το Γυμνάσιο έγινε Λύκειο και το Λύκειο με τη σειρά του σχολές εκπαίδευσης, ΤΕΙ, Πανεπιστήμιο· το σφίξιμο ονομάστηκε επίσημα άγχος και το φτερούγισμα –υπό τους νέους όρους, των «μεγάλων»– ομοίως μα ακόμα κι έτσι στιγμή δεν έπαψες ν’ αγαπάς αυτήν την αίσθηση της νέας αρχής που συνέπιπτε τόσο ταιριαστά με το τέλος του καλοκαιριού.

Τα 16 χαρακτηριστικά του Ηγέτη

Ηγέτης είναι αυτός που αναγνωρίζεται επίσημα ή ανεπίσημα ως ο αρχηγός μιας ομάδας ανθρώπων, αυτός που έχει την ικανότητα να παρακινήσει μια ομάδα ανθρώπων, αυτός που μπορεί να τους καθοδηγήσει στην πορεία προς την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει… Αναρωτιέμαι αν σήμερα έχουμε κάποιον που μπορεί να μπει μπροστά από τις περιστάσεις και να καθοδηγήσει ….Ακολουθεί μια λίστα από μια σειρά χαρακτηριστικών που πρέπει να έχει κάποιος που μπορεί να ονομαστεί ηγέτης..

Ένας καθηγητής μπαίνει στην τάξη και δίνει στους μαθητές του ένα μάθημα ζωής

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας, την ώρα του μαθήματος, άνοιξε το συρτάρι στο γραφείο του, πήρε κάποια αντικείμενα που βρίσκονταν στο εσωτερικό του και τα τοποθέτησε πάνω στο γραφείο.

Ένα από αυτά τα αντικείμενα ήταν ένα άδειο βάζο. Στη συνέχεια πήρε μερικά μπαλάκια του γκολφ και τα έβαλε μέσα στο βάζο μέχρι που το γέμισε εντελώς.

Ο Γκάντι και ο καθηγητής του

Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστημίου του Λονδίνου, είχε έναν καθηγητή του οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου.

Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο του Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήλθε με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του.

Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής, είπε στον Γκάντι: «Κύριε Γκάντι, δεν γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια του φαγητού τους;»

Και η απάντηση του Γκάντι ήταν:

Φιλία αλλά ελληνικά!!

Ένας πολύ καλός μου φίλος, απόδημος, μου έστειλε ηλεκτρονικά τι λέγεται για τους Έλληνες φίλους και επειδή μου άρεσε πολύ, θέλω σήμερα να το μοιραστώ μαζί σας:

Οι ξένοι φίλοι: Θα σου πούνε «γεια»

Οι Έλληνες φίλοι: Θα σου κάνουν μια μεγάλη αγκαλιά και ένα                            δυνατό φιλί.

Οι ξένοι φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου «κύριε» και «κυρία»

Οι Ελληνες φίλοι: Αποκαλούν τους γονείς σου «θείε» και «θεία»!

Μια άλλη ανάγνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών… ΟΛΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ – ΚΑΝΕΙΣ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΣ

Πέρασε σχεδόν μία εβδομάδα από τις εκλογές και κάποιοι πανηγυρίζουν ότι κέρδισαν, κάποιοι θέλουν να μην έχασαν και κάποιοι πραγματικά έχασαν κι ας μην το βλέπουν ή ας μην θέλουν να το αναγνωρίσουν

Κατ’ αρχάς και φαινομενικά κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ.. κέρδισε όμως ;;;;;

Κατά την προσωπική μου γνώμη είναι ο μεγάλος χαμένος των εκλογών αυτών. Και εξηγώ γιατί. Διαβάζοντας κάπως διαφορετικά τα εκλογικά ποσοστά και συγκρίνοντάς τα σε σχέση με αυτά των Εθνικών εκλογών του 2012. Ακούω πάρα πολύ προσεκτικά την ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος από τον αρχηγό και τα στελέχη του πρώτου σε ψήφους κόμματος των Ευρωεκλογών του Μαΐου του 2014. Την επιχειρηματολογία σχετικά με τους πόσους πολλούς ψήφους έχασε η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ και πόσο μεγάλη στροφή έκανε τελικά η Ελλάδα προς τα αριστερά. Επίσης διαβάζω τις αναλύσεις στις εφημερίδες, βλέπω τις αναλύσεις στα τηλεοπτικά πάνελ, που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη κ.λπ.

Ας ρίξουμε λοιπόν μια διαφορετική ματιά.

Περί εξόδου στις αγορές… Μια άλλη προσέγγιση

Γίνεται μεγάλη συζήτηση τις τελευταίες μέρες από όλους και σε όλα τα επίπεδα. Από τα καφενεία μέχρι τα πιο υψηλά κλιμάκια της πολιτικής σκηνής σχετικά με την επάνοδο της Ελλάδας στις περιβόητες αγορές από όπου και προτίθεται να αντλήσει 5 δις ευρώ με επιτόκιο δανεισμού που θα κυμανθεί περίπου στο 5%. Τελικά είναι επιτυχία της πατρίδας μας ή όχι; Είναι επιτυχία της κυβέρνησης ή όχι; Είναι επιτυχία του υπουργού των οικονομικών ή όχι;

Οι απόψεις που εκφράζονται είναι ποικίλες και φυσικά απομονώνοντας τα επιχειρήματα της κάθε άποψης θα δούμε ότι όλοι έχουν κάποιο δίκαιο και φυσικά ανάλογα από ποια οπτική τα βλέπεις και τα εξετάζεις τότε το δίκαιο ανάλογα μεγαλώνει ή μικραίνει. Αν βρεθούμε σε ένα καφενείο οπουδήποτε στην Ελληνική επικράτεια και συζητήσουμε με όρους καφενείου τότε η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές είναι παντελώς αδιάφορη ή καταστροφική , αν όμως συζητήσουμε σε ένα άλλο επίπεδο σε όρους κεντρικής πολιτικής ανάλυσης και σκέψης τότε η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές είναι πολύ σημαντική.

Ας δούμε όμως μια άλλη οπτική παραλληλίζοντας αυτό το γεγονός με μια επιχείρηση, όχι μεγάλη αλλά μια μικρομεσαία επιχείρηση η οποία δραστηριοποιείται για πολλά χρόνια στην οικονομία και αφήνω τους αναγνώστες να την εντάξουν σε όποιο οικονομικό κλάδο επιθυμεί ο καθένας. Για μένα αυτό είναι αδιάφορο.

Περί ΤΥΠΟΥ - Οι δημοσιογράφοι δεν λένε ποτέ την αλήθεια, ακόμα κι όταν την λένε..... και άλλες «μεγάλες αλήθειες»

Έχουμε συζητήσει πάρα πολλές φορές με πολλούς γνωστούς και φίλους, με σπουδαστές αλλά για το θέμα της αλήθειας και ποια είναι η αλήθεια τελικά που μεταφέρεται και φτάνει αν θέλετε στον πολύ κόσμο.. Ποιοι είναι τελικά αυτοί που γνωρίζουν πράγματα αλλά και καταστάσεις και ποτέ αυτές δεν γνωστοποιούνται ή κοινοποιούνται ώστε να γίνουν κτήμα των πολλών.. Φυσικά βασικό, καθοριστικό αν θέλετε ρόλο στην διαμόρφωση της «αλήθειας της κοινής γνώμης» της αλήθειας που φτάνει στους πολλούς έχουν οι δημοσιογράφοι καθώς και τα μέσα στα οποία εργάζονται και που επίσης έχουν γραφτεί και ειπωθεί πάρα πολλά.. Αν εξυπηρετούν ή όχι συμφέροντα, αν είναι αντικειμενικά ή όχι, αν είναι ελεύθερα και σε ποιο βαθμό, αν ελέγχουν την εξουσία ή όχι, αν βολεύονται με την αλήθεια του συστήματος ή όχι αν τελικά πιστεύουν στην ελευθερία του λόγου και της άποψης ή όχι.. Ότι από όλα και αν συμβαίνει σήμερα παραθέτω μια σειρά από διάφορα επιλεγμένα αποφθέγματα κάποιων πολύ ή λιγότερο γνωστών προσωπικοτήτων. Τα συμπεράσματα του καθενός είναι δικά του είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί με κάποιες από τις παρακάτω απόψεις..