Πάρα πολλές φορές έχω σκεφτεί για
ποιον λόγο θεωρώ τον εαυτό μου ως πολίτη φιλελεύθερο. Και επειδή είναι μια
έννοια που έχει κατηγορηθεί και δαιμονοποιηθεί θεωρώ ότι θα πρέπει να ξαναδούμε
τι ακριβώς είναι η έννοια της ελευθερίας και από πότε απασχολεί τον άνθρωπο και
την κοινωνία στην οποία ζει. Αρχικά θα ήθελα να σημειώσω ότι
βασική αρχή της
έννοιας της Ελευθερίας είναι η αμφισβήτηση. Η αμφισβήτηση της καθεστηκυίας
τάξης, της αυθεντίας, της απόλυτης γνώσης, της εξουσίας (ειδικά της αυταρχικής)
κ.λπ. Ελευθερία από την άλλη πλευρά σημαίνει ΕΥΘΥΝΗ και δεν είναι ικανοί
όλοι να είναι ελεύθεροι αφού έχουν στηθεί πολιτικοοικονομικά συστήματα βασισμένα
στην παρέμβαση του πατερούλη κράτους που θα ρυθμίζει τα πάντα στην ζωή και στην
καθημερινότητα των πολιτών. Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία έλεγε ο
Ανδρέας Κάλβος. Προφανώς και αυτά τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που είναι πραγματικά
ελεύθεροι είναι σημαντικά για να αμφισβητήσουν την όποια εξουσία από όπου και
αν προέρχεται. Η ελευθερία όμως είναι όπως προ είπαμε και ευθύνη. Ευθύνη
απέναντι στην κοινωνία, την πολιτεία και τον συνάνθρωπο. Δεν είναι ασυδοσία.
Σταματά εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου ανθρώπου. Απαιτεί σεβασμό στους κανόνες
και τις αρχές της πολιτείας. Σεβασμό στην δημοκρατία, σεβασμό στις αρχές που
διέπουν την λειτουργία της κοινωνίας.
Ο φιλελευθερισμός λοιπόν που τόσο
ακραία λοιδορήθηκε είναι μια πολιτική και ηθική φιλοσοφία που βασίζεται στην
ατομική ελευθερία (και ευθύνη) στα δικαιώματα του ανθρώπου και την ισονομία.
Δεν είναι τυχαίο που οι ρίζες του σύγχρονου φιλελευθερισμού βρίσκονται στην
αρχαία Ελλάδα αλλά στην περίοδο του Γαλλικού διαφωτισμού.
Οι πιο βασικές αιτίες που
αποφάσισα στην ζωή μου να ακολουθήσω αυτήν την οδό είναι επειδή ακριβώς αισθάνομαι
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ και φυσικά πιστεύω στις βασικές αρχές και λόγους ύπαρξης και στήριξης
του φιλελευθερισμού που είναι :
